B!og, czyli Niecodziennik — słów i obrazków co nieco, od czasu do czasu.

Wszelkie zamieszczone na b!ogu materiały mają oparcie w faktach udostępnionych publicznie, a ich przywołanie oraz przedstawienie — zarówno wizualne jak i treściowe — może być rozumiane wyłącznie jako stwierdzenie ocenne i stanowi wyrażenie osobistej opinii. Treści publikowane są w ramach konstytucyjnego prawa do wolności wyrażania swoich poglądów (Art. 54 Konstytucji RP).





• • •





Dziwolągi heraldyczne, projekt herbu miasta Knurów, heraldyzacja, heraldyka samorządowa, dziwoląg heraldyczny, uherbienie, barbarzyństwo, wandalizm, Komisja Heraldyczna



Heraldyczne dziwolągi — czyli: barbarzyńcy u bram samorządów


«Dziwolągi heraldyczne» to tytuł książki autorstwa Franciszka Kamockiego z roku 1916. Obserwując to, co pojawia się na horyzoncie wizualnym polskiej heraldyki samorządowej nie mogę oprzeć się wrażeniu, że broszurka sprzed ponad 100 lat nie straciła nic na aktualności. Pozwolę sobie przytoczyć obszerne jej fragmenty:

  • Co nazywamy dziwolągiem heraldycznym? W studyum niniejszem obejmujemy tem mianem wszystko to, co w zakresie heraldyki rażąco jest sprzeczne z jej prawidłami. Każdy więc słowny (blason) czy piśmienny, z prawami i regułami nauki i sztuki heraldycznej wyraźnie niezgodny opis herbu, każdy graficzny czy plastyczny jego obraz nie podług zasadniczych jej przepisów wykonany, zarówno jak i wszystkie nie oparte na jej prawach (pseudo) heraldyczne orzeczenia i teorye nazywami heraldycznemi dziwolągami.
  • W heraldyce polskiej spotykamy się i w teoryach jej (nauce), i w praktycznem ich stosowaniu, t. j. w kunszcie, w sztuce heraldycznej, z licznemi dziwolągami o bardzo swoistych cechach. Macierzą ich była — bywa nieraz i dziś po części nieznajomość obowiązujących w heraldyce zasad, po części — i to głównie — niewolnicze trzymanie się pewnych niemal za klasyczne uchodzących, a w istocie lichych lub miernych wzorów, no i także jakaś śmieszna obawa przed odstąpieniem od niektórych, urzędownie „arcyheraldycznych“, faktycznie zaś tylko kancelaryjno-registratorskich przepisów, wskazówek i wzorów świeższej daty. Nasze dziwolągi heraldyczne, to wypadkowa niezrozumienia przede wszystkiem istoty heraldyki i niezrozumienia wzajemnego stosunku głównych heraldyki elementów: barwy, formy, tarczy i hełmu.
  • Czemże wytłomaczyć fakt, że heraldyka polska jest pod pewnemi względami tak upośledzona? […]
  • W miarę jak — wskutek zewnętrznych warunków zachodzące — zmiany w sposobie walczenia od­bijały się i na uzbrojeniu i na rycerskich zwyczajach, pasowaniu na ry­cerzy, turniejach i t. p., rozumienie, poczucie — że tak powiemy — heraldyczne, tracąc racyę bytu, przestając być potrzebnem, malało, zanika­ło, nie dziw też, że w epoce, w której się pierwsze dzieła heraldyczne polskie w wydawniczej formie pojawiły, t. j. w drugiej połowie XVI wie­ku, rozumienie owo już upadało, gdyż wówczas już nie tylko żywe wzory heraldyczne, lecz po części nawet i wspomnienia o nich ginęły. A to od­biło się ujemnie nie tylko na niemal pierwszych zaczątkach naszej dru­kowanej heraldyki, lecz drogą sukcesyi poszło i idzie dalej.
  • Im bardziej się od owej epoki rozkwitu oddalaliśmy, tem było — pod pewnym zwłaszcza względem — gorzej; pod pewnym względem, mamy przede wszystkiem na myśli plastykę i grafikę zbrójb na późniejszych pomnikach, w późniejszych polskich herbarzach i t. d., bo szczególnie w tym kierunku herbownictwo nasze upośledzone jest — rzec można — dziedzicznie; rzecz szczególna, że działały tu w niemałej mierze także i względy na oszczędność, spekulacya „na taniość” i to niemal do cza­sów ostatnich, dopiero bowiem w dziełach i wydawnictwach heraldycz­nych nowszych — i to nie we wszystkich — przejawia się w tym kierun­ku polepszenie.
  • „Szeroki ogół, nadający w życiu codziennem piętno aktualności herbownictwu swemu”, — pisze J. K. Kochanowski w swej popularnej „Heraldyce” — „grzeszy rażącem, bo zupełnem jego niezrozumieniem”. […] Wyobrażają oni sobie, że herb to zawsze coś „papierowego”, jakaś malowanka czy obrazek, to też ani dzikie heraldyczne pomysły, ani najgrubsze nawet błędy w zakresie herbownictwa wcale ich nie rażą. Papier istotnie jest cierpliwy i dzięki temu wytrzymuje absurdy, które w praktyce, w rzeczywistości całkiem były niemożliwe i które tylko zupełnemu brakowi zrozumienia tej rze­czywistości swą papierową egzystencyę i, niestety, bujny rozrost także na innych polach zawdzięczają. Tymczasem należy zawsze pamiętać o tem, że każde graficzne czy plastyczne wyobrażenie herbu, jest prze­cież tylko odbiciem tego, co w rzeczywistości, w życiu istniało i co pewnym określonym służąc celom, musiało być do nich przystosowane.
  • Różne błędne, fałszywe o heraldyce i herbach pojęcia są — u lai­ków — tylko dowodem (niekarygodnej zresztą) ignorancyi; rozprzestrzeniane jednak przez ludzi, którzy o tych rzeczach pisali i wyrokowali, którzy niejako z zawodu heraldycznemi zajmowali się sprawami, a nawet interesami — są szkodnictwem; takim to właśnie „heraldykom" polskie dziwolągi heraldyczne głównie zawdzięczamy. […]*


Dla jasności — choć tekst ten przywołuję celowo to wyłącznie per analogiam, a nie ad personam.

--
Dziwolągi heraldyczne, F. Kamocki Warszawa 1916 © Biblioteka Narodowa / polona.pl

Ilustracja: 

• Herb miasta Knurowa, Uchwała nr LV/731/18 Rady Miasta Knurów z dnia 17 października 2018 r.


[P] 02.07.2019











Matka Boska Tęcza, flaga LGBT, tęcza sodomicka, Elżbieta Podleśna, Bartosz Kramek, jedzenie banana, sztuka konsumpcyjna, Natalia LL, Natalia Lach-Lachowicz, Katarzyna Kozyra, Muzeum Narodowe, Ministerstwo Kultury,




— i będziecie jako bonobo*


Zanim opiszę przewrotność, która wije się u podstaw działań odpalonych pod hasłami #tęczanieobraża oraz #bananagate, polecam lekturę krótkiego dialogu z biblijnej historii początków człowieka:

Ale i Wąż był chytrszy nad inne wszystkie zwierzęta ziemne, które był Pan Bóg stworzył. Który rzekł do niewiasty: 
— Czemu wam Bóg przykazał, żebyście nie jedli z każdego drzewa rajskiego?

Któremu odpowiedziała niewiasta: 
— Z owocu drzew, które są w raju, pożywamy, ale z owocu drzewa, które jest w pośród raju, rozkazał nam Bóg, abyśmy nie jedli, i nie dotykali się go, byśmy snadź nie pomarli.

I rzekł wąż do niewiasty: 
— Żadną miarą nie umrzecie śmiercią, bo wie Bóg, iż któregokolwiek dnia będziecie jeść z niego, otworzą się oczy wasze i będziecie jako bogowie, wiedząc dobre i złe.**


--
** Rdz 3,1-5 — Biblia to jest Księgi Starego i Nowego Testamentu z łacińskiego na język polski przełożone przez ks. Jakóba Wujka, Warszawa 1923

Ilustracje: 

• I będziecie jako Bonobo — grafika publicystyczna © Aleksander Bąk


[P] 11.05.2019











Donald Tusk, wykład, Konstytucja, 3 Maja, Ryszard Legutko, Unia Europejska
Profanacja Matka Boża Częstochowska, tęcza LGBT, lobby homoseksualizm, prowokacja, Elżbieta Podleśna, Bartosz Kramek



Akatyst ku czci Bogurodzicy


O, Waleczna Hetmanko, zwycięską wdzięczności pieśń, z niewoli wyswobodzeni, słudzy Twoi, niesiem Ci, Bogarodzico. Ty, która posiadasz moc niezwyciężoną, od wszelkich nieszczęść wybaw nas, byśmy do Ciebie wołali: Witaj, oblubienico Dziewicza.

STASIS PIERWSZA

IKOS 1

Archanioł z nieba posłan był, by witaj Matce Boga rzekł. A kiedy ujrzał, że na jego bezcielesny głos bierzesz na siebie ciało, Panie, stanął w zachwycie wołając do Niej:

Witaj, przez którą jaśnieje radość,
Witaj, dla której klątwa odpuszczona,
Witaj, która Adama podnosisz z upadku,
Witaj, która od łez uwalniasz Ewę
 
Witaj, o wysokości, pojęciom ludzkim niedostępna,
Witaj, głębiono nawet anielskim okiem niezbadana,
Witaj, bo jesteś tronem Króla,
Witaj, bo dźwigasz Tego, co wszystkie dźwiga rzeczy.
 

Witaj, gwiazdo Słońce nam ukazująca,
Witaj, łono Boskiego wcielenia,
Witaj, przez którą stworzenie się odnawia, 
Witaj, przez którą Stwórca dzieckiem się staje.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 2

Bacząc Najświętsza Panna na swoje dziewictwo do Gabriela śmiało rzecze: Dziwne twej mowy znaczenie i duszy mojej do pojęcia trudne. Poczęcie bowiem bez męża udziału i macierzyństwo głosisz mi wołając: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 2

Czeka Dziewica z upragnieniem na poznanie niepozwalanego i rzecze Bożemu słudze: Czyż łono moje dziewicze może począć i porodzić Syna Powiedz mi. A on w bojaźni i czci rzekł Jej wołając: 

Witaj, wtajemniczona w niewymowną radę, 
Witaj, pełna wiary w sprawy milczenia godne, 
Witaj, któraś przedsmakiem cudów Chrystusowych,
Witaj pełnio wszystkiego, co o Nim jest prawdą. 
 
Witaj, drabino, po której sam Bóg z nieba zstąpił, 
Witaj, moście wiodący z ziemi ku niebiosom, 
Witaj, cudzie, o którym słów brak jest aniołom,
Witaj, rano bolesna zadana demonom.
 
Witaj, światłość rodząca w sposób niewymowny, 
Witaj, któraś nikomu nie wyjawiła swej tajemnicy, 
Witaj, która przekraczasz wiedzę wszystkich mędrców,
Witaj, która wierzącym rozjaśniasz umysły, 
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 3

Dziewicę, co męża nie znała, Moc Najwyższego okryła cieniem ku poczęciu; a Jej łono nietknięte urodzajną uczyniła rolą dla wszystkich, którzy chcą mieć zbawienie tak oto śpiewając: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 3

Elżbietę nawiedzić pobiegła Panna napełniona Bogiem. Dziecię w łonie Elżbiety zaraz rozpoznało Jej pozdrowienie z radością i skokiem tylko zamiast śpiewu wołało do Bogurodzicy:

Witaj, konarze pnia, co nie usycha,
Witaj, pole rodzące Owoc nieskalany,
Witaj, uprawiająca pole Rolnika ludzi przyjaciela, 
Witaj, która nam rodzisz Rodziciela życia.
 
Witaj, niwo dająca obfitość zmiłowań,
Witaj, stole pełny bogactw pojednania,
Witaj, bo nam gotujesz łąkę słodkich rozkoszy, 
Witaj, bo duszom przystań spokojną sposobisz.
 
Witaj, modlitwy kadzidło pachnące,
Witaj, całego świata ceno pojednania,
Witaj, dobroci Boża śmiertelnym życzliwa,
Witaj, któraś śmiertelnych śmiałym przystępem do Boga.
Witaj, Oblubienico Dziewicza. 

KONTAKION 4

Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

STASIS DRUGA

IKOS 4

Gdy usłyszeli pasterze aniołów śpiewanie o przyjściu Chrystusa ciele, pobiegli jak do pasterza ujrzeli go jak Baranka bez skazy, na łonie Maryi się pasł, a oni hymn Jej śpiewali:

Witaj, matko Baranka i Pasterza,
Witaj, zagrodo duchowych owieczek,
Witaj, obrono od wilków niewidzialnych,
Witaj, bramy raju nam otwierająca.
 
Witaj, bo z ziemią śpiewają radosne niebiosa,
Witaj, bo z niebem pląsa szczęśliwa ziemia,
Witaj, Ty apostołów niemilknące usta,
Witaj, niezwyciężone męstwo zwycięstwa wieniec noszących.
 
Witaj, podporo wiary naszej mocna,
Witaj, łaski dowodzie jasny,
Witaj, która piekło ogałacasz,
Witaj, która nas chwałą przyodziewasz.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 5

Hen, ku Bogu lecącej gwiazdy blaskiem urzeczeni poszli za nią Magowie, a trzymając się mocno niebieskiej latarni znaleźli w jej promieniach potężnego Władcę, i dostępując do Niedostępnego witali Go wołając: Alleluja. 

Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 5

I gdy ujrzeli synowie Chaldei na rękach Dziewicy Tego, co ludzi stworzył swą ręką, rozpoznali w Nim Pana, choć przyjął na się postać sługi. Skwapliwe uczcili Go swymi darami, a Błogosławionej wołali:

Witaj, Matko Gwiazdy niezachodzącej, 
Witaj, promieniu dnia mistycznego,
Witaj, gasząca zarzewie fałszu,
Witaj, oświęcająca wyznawców Trójcy Świętej.
 
Witaj, przez którą tyran nieludzki wygnany ze swojego władztwa,
Witaj, ukazująca Chrystusa - Pana, ludzi Przyjaciela,
Witaj, wyzwalająca od pogańskiego bałwochwalstwa,
Witaj, ocalająca od brudnych uczynków.
 
Witaj, kładąca kres pogańskiej czci ognia,
Witaj, tłumiąca płomień namiętności,
Witaj, przewodniczko wierzących po drodze mądrości,
Witaj, radości wszech ludzkich pokoleń.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 6

Jakże zmienieni w Boga niosących heroldów wracali do Babilonu Magowie. Spełniając Twe polecenie wszystkim głosili o Tobie, żeś Zbawcą, lecz pominęli Heroda - głupca, co śpiewać nie umiał: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 6

Kiedyś Egipt oświecił światłem swojej prawdy, przepędziłeś precz ciemności błędu. Bożki egipskie, o Zbawco, nie mogły sprostać Twej sile - runęły. A z ich niewoli wyrwani wołali do Bogurodzicy:

Witaj, która ludzi prostujesz ku górze,
Witaj, która demony strącasz do przepaści,
Witaj, błędu depcąca szaleństwo, 
Witaj, ujawniająca ułudę bałwanów.
 
Witaj, morze, w którym faraon utonął duchowy,
Witaj, skało, z której źródło tryska dla spragnionych życia,
Witaj, słupie ognisty, wiodący przez ciemność,
Witaj, osłono nad światem szersza niźli chmura.
 
Witaj, pokarmie mannę nam zastępujący,
Witaj, Służebnico Świętego Pokarmu,
Witaj, ziemio Bożej obietnicy,
Witaj, miodem i mlekiem płynąca.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 7

Lepszego pragnąc świata i odejścia w wieczność chciał Symeon opuścić ziemi tej marność. I wtedy dałeś mu się dzieckiem, lecz on rozpoznał pełnię Boga w Tobie, podziwiał mądrość Twoją niewymowną i wołał: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

STASIS TRZECIA

IKOS 7

Moc swą zjawiając Stwórca, nowe ukazał stworzenie nam, którzy przezeń jesteśmy. Z łona, co nie zaznało nasienia, wyszedł i ustrzegł to łono nienaruszone, abyśmy cud ten uznając chwalili je i wołali:

Witaj, kwiecie nigdy nie więdnący,
Witaj, korono wstrzemięźliwości,
Witaj, prawzorze jasny naszego zmartwychwstania,
Witaj, ukazująca nam życie anielskie.
 
Witaj, drzewo o słodkim Owocu, pokarmie wierzących,
Witaj, listowie, w którego obfitym cieniu wielu się ukrywa,
Witaj, boś w łonie nosiła zbłąkanych Przewodnika,
Witaj, boś porodziła Wybawiciela pojmanych.
 
Witaj, Ty łagodzisz Sędziego gniew sprawiedliwy, 
Witaj, przebaczenie niosąca dla wielu grzeszników,
Witaj, szato dojrzałości ogołoconych z prawa do mówienia,
Witaj, miłości wszelkie przewyższająca pragnienie.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 8

Narodzenie inne i obce naszemu widząc, stańmy się obcy światu, a umysł nasz skierujmy ku niebu. Przez to Narodzenie Najwyższy objawił się na ziemi pokornym człowiekiem, pragnąc ku górze prowadzić wszystkich, co doń wołają: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 8

O, Słowo, przebywające w pełni doczesności, Ty nie opuszczasz wieczności swej wcale. Jesteś wśród nas nieograniczone. Albowiem Boskie ku nam zejście Nie było tylko zmianą miejsca - te narodziny z Dziewicy, co Boga pełna słucha naszych głosów:

Witaj, Ty, co ograniczasz Nieograniczonego
Witaj, bramo wzniosłej tajemnicy,
Witaj, nowino sprzeciw budząca niewiernych,
Witaj, chwało nieobalona wierzących.
 
Witaj, tronie najświętszy Tego, co jest nad Cherbury,
Witaj, mieszkanie wzniosłe Tego, co ponad Serafy,
Witaj, która jednoczysz, co niepojednane,
Witaj, która dziewiczość łączysz z macierzyństwem.
 
Witaj, przez którą przestępstwo się gładzi,
Witaj, przez którą raj nam się otwiera,
Witaj, kluczu królestwa Chrystusa,
Witaj, nadziejo szczęśliwej wieczności.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 9

Podziwiali aniołowie wielkie dzieło Twojego wcielenia. Widzieli jak nieprzystępny, Boże, stałeś się przystępnym dla wszystkich człowiekiem. Zamieszkałeś między nami, słuchając wołania: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 9

Retorzy, słów wielu miłośnicy, milkną przed Tobą jak ryby bezgłośne, widzimy to, Bogurodzico. Nie mogą bowiem powiedzieć, jak pozostając dziewicą możesz rodzić. My jednak tajemnicę Twoją podziwiając, wołamy z wiarą: 

Witaj, naczynie Bożej Mądrości, 
Witaj, skarbnico Jego opatrzności,
Witaj, która mędrcom wytykasz niemądrość,
Witaj, która uczonym wykazujesz nieuctwo.
 
Witaj, bo przemądrzali badacze stali się głupcami,
Witaj, bo twórcy mitów marnie przeminęli,
Witaj, boś zerwała Ateńczyków sidła
Witaj, bo sieci Rybakom napełniasz
 
Witaj, wyciągająca z otchłani niewiedzy,
Witaj, wzbogacająca poznanie u wielu,
Witaj, korabiu pragnących zbawienia,
Witaj, porcie płynących przez życie.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 10

Samym sobą chcąc świat ocalić i uładzić przyszedł nieprzymuszony Sprawca ładu, a chociaż Bogiem jest nasz Pasterz, ukazał się wśród nas podobnym nam Barankiem. I nas, podobnych sobie, wzywając do siebie jako Bóg słyszy wołanie: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

STASIS CZWARTA

IKOS 10

Śpieszą do Ciebie Dziewice, boś murem im obronnym i wszystkim, co Cię wzywają, Bogurodzico Dziewico, Nieba i Ziemi Stworzyciel przyozdobił Cię łaską, o Nieskalana. A zamieszkawszy w Twoim łonie, nauczył wszystkich wznosić głos do ciebie: 

Witaj, o wzniosła kolumno dziewictwa,
Witaj, o bramo wiecznego zbawienia,
Witaj, pierwszy owocu odrodzenia w Duchu,
Witaj, szafarko wszech dobrodziejstw Bożych.
 
Witaj, która odradzasz tych, co w grzechu są poczęci,
Witaj, dająca mądrość tym, co nieroztropni,
Witaj, odpędzająca tego, co dusze uwodzi,
Witaj, rodząca Siewcę niewinności.
 
Witaj, alkowo przeczystych zaślubin,
Witaj, zaślubiająca dusze wierne Panu,
Witaj, o piękna dziewic żywicielko,
Witaj, weselna dusz świętych przyjaciółko.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 11

Śpiew pochwalny zawodzi, gdy objąć chce pełnię Twych zmiłowań. Choćbyśmy ofiarowali Ci ody tak liczne, jak ziarnka piasku, o Królu święty nie osiągnęlibyśmy nigdy godnej miary tego, co dajesz nam, którzy wołamy do Ciebie: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 11

Ty, o Najświętsza Dziewico, jawisz się nam w ciemnościach, jak światłodajna pochodnia. Niematerialne zapalając światło, wiedziesz wszystkich do poznania Boga, swoim blaskiem rozjaśniając umysły naszym uczczona wołaniem:

Witaj, promieniu Słońca duchowego,
Witaj, odbicie Światłości nieprzystępnej,
Witaj, błyskawico dusze oświecająca,
Witaj, gromie nieprzyjaciół rażący.
 
Witaj, bo nam wysyłasz Światło jaśniejące,
Witaj, bo nam wypuszczasz obficie płynącą Rzekę,
Witaj, obrazie uzdrawiającej sadzawki,
Witaj, niszcząca grzechu zmazę haniebną.
 
Witaj, któraś kąpielą obmywającą sumienia,
Witaj, dzbanie mieszalny, w którym radość się miesza,
Witaj, woni, dobry zapachu Chrystusa,
Witaj, życie mistycznej i radosnej uczty.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 12

Udzielić pragnął łaski przebaczenia za dawne winy Ten, co długi wszystkich ludzi gładzi. We własnej więc przybliżył się Osobie do tych, co oddalili się od Jego łaski, a potargawszy cyrograf ich winy, słyszy z ust wszystkich wołanie: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.

Ikos 12

Wielbiąc pieśniami Twego Syna, chwalimy hymnem wszyscy też i Ciebie, jako świątynię duchową, Bogurodzico. Ten, który mieszkał w Twoim łonie trzymając w dłoni wszystkie rzeczy, Pan nasz, uświęcił Cię i uczcił i nauczył nas wołać do Ciebie: 

Witaj, namiocie Boga oraz Słowa,
Witaj, święta ponad święte świętych,
Witaj, arko złocona przez Ducha Świętego,
Witaj, niewyczerpana życia skarbnico.
 
Witaj, czcigodny diademie królów Bogobojnych,
Witaj, chwało wysoka kapłanów pobożnych,
Witaj, bastionie niezdobyty Kościoła świętego,
Witaj, murze nieobalony Królestwa Bożego.
 
Witaj, Ty, która wznosisz pomniki zwycięstwa, 
Witaj, która obalasz nieprzyjaciół naszych,
Witaj, lekarstwo dla ciała mojego,
Witaj, duszy mojej ocalenie.
Witaj, Oblubienico Dziewicza.

KONTAKION 13

Zaiste, godna jesteś, Matko, wszelkiej chwały, któraś między wszystkimi świętymi Najświętsze zrodziła Słowo. Racz przyjąć teraz ten nasz dar, od wszelkiego nieszczęścia nas broń wszystkich. Od przyszłej kary wybaw nas, którzy pospołu do Ciebie wołamy: Alleluja.

Alleluja, alleluja, alleluja.


--
Akatyst ku czci Bogurodzicy według rytu greckiego 
— nagranie Tradycyjna Formacja Katolicka — kanał TFK na youtube.com
— tekst za: www.cyrylimetody.marianie.pl

Ilustracja: 

• Ikona Matki Bożej Częstochowskiej


[P] 08.05.2019











Alfred Znamierowski, Damy wystąpiły wówczas w białych sukniach przepasanych czerwoną wstęgą, a panowie nałożyli na siebie szarfy biało-czerwone, konfabulacja, manipulacja, fałszowanie historii, baobab Mały Książę Saint-Exupery


Konfabulacja, manipulacja, poezja — czyli: baobaby 3mają się mocno 


Parę lat temu pozwoliłem sobie „odmitologizować” pewne spopularyzowane w mediach zdanie, które — jak baobab opisany w Małym Księciu Antoine'a de Saint-Exupery — wrosło w planetę polskiej publicystyki historycznej. O sile rażenia przedmiotowego sformułowania świadczy fakt iż jego treść przeszła nawet do poezji:

Kolory wiele znaczą
są walką pokojem 
miłością szlachetnością 
rozmową bez słów kolory wiele tłumaczą 
Jest dla Polaków
kolor biało-czerwony
jedyny na świecie
gdzie dwa tworzą
nierozerwalne jedno
od I rocznicy Konstytucji 3 Maja 
w 1792 roku
kiedy damy wystąpiły w białych sukniach 
przepasanych czerwoną wstęgą
a panowie nałożyli na siebie
szarfy biało-czerwone
Później flaga biało-czerwona 
szła przez powstania wojny 
aż w roku 1918
pod szarym mundurem 
Józefa Piłsudskiego
zabiło mocno jak Dzwon Zygmunta 
wolne
biało-czerwone
serce *


Obserwując rozrastanie się owego „baobabowego” drzewa wiadomości złej i niedobrej, postanowiłem w 2016 roku nieco odbrązowić lansowaną pisemnie i ustnie tezę o tym jakoby w 1792 roku w rocznicę obchodów konstytucji 3 Maja biało-czerwone barwy uznane zostały za narodowe. Pozwoliłem sobie zrobić to w wersji żartobliwej — z przymrużeniem oka — publikując w kolejnych latach teksty na portalu jakiznaktwoj.pl i blogu wiem-jak.com (patrz: Bajka o (nie)narodowych barwach — Aktualności-2016-1, Białe damy i czerwone wstęgi, czyli mit o barwach narodowych — blog2017-2), Barwne konfabulacje na Dzień Flagi — Aktualności-2018).


Ale ad rem, żeby nie powiedzieć revenons à nos moutons (w swojskim tłumaczeniu: powróćmy do naszych baranów). Gdy jak co roku nadchodzi majówka, a z nią biało-czerwone święto — Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej — wówczas wyrosłe na medialnej glebie drzewo zaczyna pylić parahistoryczną narracją. Wszędzie, dosłownie wszędzie — od mediów papierowych rangi ogólnokrajowej i lokalnej, przez stacje radiowe i telewizyjne, aż po media elektroniczne — pojawiają się białe damy z czerwonymi, a panowie z biało-czerwonymi szarfami


To majowe wydarzenie nabrało w Polsce cech zjawiska periodycznego — coś jak sierpniowe „spadające gwiazdy”. Źródłem tego informacyjnego „pylenia” jest publikacja z roku 2003 «Insygnia, symbole i herby polskie», autorstwa Alfreda Znamierowskiego, która zawiera następujący opis:

  • […] Z heraldycznego punktu widzenia barwami polskimi była jednak biel orła i czerwień tarczy herbowej. Barwy te pojawiły się po raz pierwszy w charakterze barw narodowych w 1792 roku podczas obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Damy wystąpiły w białych sukniach przepasanych czerwonymi szarfami, a panowie nałożyli szarfy biało-czerwone.**


Rzecz jednak w tym, że barwy, które pojawiły się w Warszawie 3 maja 1792 roku, nie miały nic wspólnego z herbem Rzeczypospolitej — a w szczególności z bielą orła i czerwienią tarczy herbowej. Nierzetelne sięgnięcie do źródła publicystycznego, bez zweryfikowania go analizą oryginalnych źródeł historycznych, zaowocowało historycznym humbugiem. Jak Państwo myślą, ilu z cytujących podjęło wysiłek weryfikacji przywoływanej treści? — ŻADEN! 


Powiedzmy zatem jeszcze raz — nie może być mowy o uznaniu 3 maja 1792 roku barw biało-czerwonych za narodowe. W tym dniu król Stanisław August Poniatowski zaplanował uroczystą ceremonię wmurowania kamienia węgielnego pod budowę Świątyni Opatrzności Bożej. Zgodnie z Deklaracją Stanów Zgromadzonych z maja 1791 roku zobowiązano się bowiem do wybudowania w Warszawie kościoła, mającego stanowić wotum dziękczynne za uchwaloną Konstytucję:

  • „[…] Aby zaś potomne wieki tym silniej czuć mogły, iż dzieło tak pożądane, powinno największe trudności i przeszkody, za pomocą najwyższego losami narodów rządcy do skutku przywodząc, nie utraciliśmy tej szczęśliwej dla ocalenia narodu pory, uchwalamy, aby na tę pamiątkę kościół ex voto wszystkich stanów był wystawiony i najwyższej Opatrzności poświęcony.” ***
Patronem uroczystości był św. Stanisław Biskup Męczennik. Z uwagi na to główną barwą ceremonialną był kolor czerwony, stanowiący nie tylko odwołanie do barwy wstęgi orderowej Orderu Świętego Stanisława, ustanowionego przez króla 27 lat wcześniej — w roku 1765, ale także do obowiązujących dla uroczystości barw liturgicznych.


Damy wystąpiły w białych sukniach przepasanych czerwonymi szarfami, a panowie nałożyli szarfy biało-czerwone, order świętego Stanisława, biało-czerwone barwy, 3 Maja


Wstęga orderowa nie jest biało-czerwona — nie składa się bowiem z pasa białego i czerwonego — lecz pąsowa (ciepła czerwień bliższa barwie maku) z białym obrzeżem. A zatem nie biało-czerwone szarfy, lecz pąsowe wstęgi orderowe nosili odziani w mundury wojewódzkie panowie uprawnieni do tego „z urzędu”. Natomiast dla dam — w szczególności dam dworu — zaordynowano zgodnie z przygotowanym ceremoniałem barwę królewską — kolor biały. Jako dodatek do ich stroju przewidziano szarfy lub wstęgi nawiązujące do barwy orderowej — koloru pąsowego. Pozostali — w szczególności oficerowie i wojskowi — nosili szarfy nawiązujące do barwy orderowej.

Od 2016 roku minęły 3 lata i… — nic. A jak wiemy z Małego Księcia, źle się dzieje, jeśli pędów baobabu nie wykarczuje się w odpowiednim czasie. Z małego ziarenka konfabulacji wyrosło po latach wielkie drzewo „półprawdy historycznej”. Teza żyje swoim życiem, cytowana od prawa do lewa — wszem i wobec. A im częściej jest cytowana, tym bardziej się zakorzenia się w świadomości powszechnej. Przykładem na to, jaką siłę ma bezrefleksyjne powtarzanie takich tez bez merytorycznej weryfikacji źródeł może być medialny fake news o rzekomym plagiacie godła państwowego.



--
* Kolor, Eugeniusz Kasjanowicz, z tomiku poezji Niepodległej…, 2018
** Alfred Znamierowski, Insygnia symbole i herby polskie, Świat Książki, Warszawa 2003, s. 159
*** Deklaracja stanow zgromadzonych, Ustawa Rządowa czyli Konstytucja 3. maja 1971

Ilustracje: 

• Baobab — grafika na podstawie oryginalnego rysunku Antoine'a de Saint-Exupery © The Morgan Library & Museum, New York, © Estate of Antoine de Saint-Exupéry

Order Świętego Stanisława, Wikipedia


[P] 03.05.2019











Wielkanoc, Zmartwychwstanie, Światło Chrystusa, Alleluja


Alleluja!


«Nikt nie zapala światła, by postawić ją w ukryciu albo pod korcem, lecz umieszcza ją na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło. Lampą ciała jest oko. Gdy twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało jest pełne światłości, lecz jeśli jest chore, twoje ciało nadal pozostanie w ciemności. Strzeż się więc, żeby światłość, która jest w tobie, nie stała się ciemnością. Jeśli zatem całe twoje ciało jest w światłości i nie ma w sobie nic z ciemności, pozostanie całe w światłości, jak gdyby lampa oświecała cię swoją światłością.»*


--
* Łk 11,33-36

Ilustracja: 

• Lumen Christi © Aleksander Bąk


[P] 20.04.2019











cathedra Notre Dame w Paryżu, pożar, kościół, Francja, chrześcijaństwo


Jezus i Samarytanka


«Wierz Mi, kobieto, że zbliża się godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będzie się już więcej oddawać czci Ojcu. […] Nadchodzi jednak godzina — i teraz już jest — kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie. Takich bowiem czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem i Jego czciciele powinni Go czcić w Duchu i prawdzie.»*


--
* J 4,21-24

Ilustracja: 

• Rose Sud — rozeta południowa w katedrze Notre Dame w Paryżu © notredamedeparis.fr


[P] 15.04.2019











godło Polski, godło państwowe, orzeł biały w koronie z krzyżem, herb RP, Orzeł Biały, krzyż w koronie, konkurs, Aleksander Bąk

Zgadnij i wygraj książkę


Zwiększona ilość odwiedzin portalu jakiznaktwoj.pl oraz wyrażane zainteresowanie zamieszczanymi treściami i ilustracjami skłoniła mnie do zaproponowania czytelnikom małego konkursu.

Jedna osoba, która jako pierwsza udzieli właściwej odpowiedzi, nagrodzona zostanie jedną książką z mojej biblioteczki (czytaj: używaną, ale wartościową :) „Orzeł Biały. 700 lat herbu Państwa Polskiego” — katalogiem wystawy zorganizowanej z okazji 700 lecia herbu państwa polskiego w Zamku Królewskim w Warszawie w roku 1995:

Orzeł Biały 700 lat herbu państwa polskiego, katalog wystawy Orzeł Biały 1995, Stefan Kuczyński, nagroda, konkurs, biblioteka Aleksandra Bąka


Konkurs będzie trwał do 31 marca 2019 roku do godziny 23:59. Uczestnik konkursu może udzielić tylko 1 odpowiedzi z jednego adresu e-mail. Odpowiedzi można przesyłać za pomocą formularza zamieszczonego na stronie. Więcej szczegółów w sekcji Aktualności na portalu JakiZnakTwoj.pl


--
Ilustracje: 

• Orzeł Biały — wizerunek godła państwowego © A. Bąk archiwum własne

• Orzeł Biały, 700 lat herbu państwa polskiego — red. S. Kuczyński, Arx Regia, Warszawa 1995


[P] 26.03.2019











Nowy herb powiatu chodzieskiego, symbole powiatu chodzieskiego, flaga powiatu chodzieskiego, projektowanie herbów, heraldyka, weksylologia, Aleksander Bąk, Jerzy Bąk, zespół autorski

Nowe symbole powiatu chodzieskiego


Podczas dzisiejszej sesji Rady Powiatu Chodzieskiego na ręce starosty Mirosława Juraszka przekazana została flaga powiatu według nowego wzoru heraldycznego, zaprojektowanego przez zespół autorski Jerzego Bąka i Aleksandra Bąka. Nowe symbole powiatu chodzieskiego, opracowane w zgodzie z zasadami heraldyki i weksylologii oraz sztuki współczesnego projektowania graficznego, zostały pozytywnie zaopiniowane przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie uchwały Komisji Heraldycznej.  

Cieszy, że kolejny powiat dołącza do rodziny powiatów wielkopolskich, sygnujących się symbolami opracowanymi zgodnie z zasadami heraldyki i sztuką projektowania graficznego. Więcej szczegółów w sekcji n¡us!


--
Foto: 
Powiat chodzieski ma nowy herb © chodziez.naszemiasto.pl

[P] 27.02.2019











nowe godło Polski, Tylko dla orłów, Orli dom, lot orła, paralotnia, Dudek Run&Fly, Dudek Paragliders
nowe godło Polski, Tylko dla orłów, Orli dom, lot orła, paralotnia, Dudek Run&Fly, Dudek Paragliders


Mam tej zimy taki „orli klimat”, że nie mogę doczekać się „wylęgu” wiosny… :)


--
Film: 
Dudek Run&Fly © Dudek Paragliders / Guillaume Broust

[P] 12.02.2019











Ewa Kopacz, dinozaury, kamienie, polowanie z kamieniami na dinozaury, proca na dinozaury, naftalina, Smok Wawelski, szewczyk Dratewka, Wawel, odkrycie


Z tzw. fajniusów:


W Krakowie na terenie bulwarów wiślanych pod zamkiem na Wawelu dokonano niezwykłego odkrycia. Przy okazji prac renowacyjnych wykopano gliniany dzban, w którym schowana była proca oraz 3 kule. Naczynie znajdowało się metr wgłąb pod powierzchnią obecnego trawnika niedaleko tzw. Smoczej Jamy. Przeprowadzone badanie radiowęglowe datuje znalezisko na VI wiek naszej ery. Wczesnośredniowieczna proca wykonana była z przędzy owczej natomiast kule z naftaliny utwardzonej smołą węglową. 

Specjaliści twierdzą, że jeśli skonfrontować odkrycie z legendą o Smoku Wawelskim to można żywić domniemanie graniczące z pewnością, iż to właśnie pod Wawelem zabito ostatniego dinozaura.


--
Ilustracja: 
• Proca na dinozaury © MM

[P] 10.02.2019











Mieczysław Boduszyński, Polska Deklaracja o Podziwie i Przyjaźni dla Stanów Zjednoczonych, Polish Declarations of Admiration and Friendship for the United States, Secondary schools; Volume 10, 150 rocznica Niepodległości USA, pozdrowienia Narodu Polskiego dla Narodu Amerykańskiego


Z kart rodzinnych…


Przy okazji poszukiwań archiwalnych odnalazłem podpis mojego dziadka ze strony mamy — Mieczysława Boduszyńskiego — w okolicznościowej księdze z roku 1926 — Polska Deklaracja o Podziwie i Przyjaźni dla Stanów Zjednoczonych (Polish Declarations of Admiration and Friendship for the United States).

«Deklaracja» to zbiór pozdrowień Polaków przesłanych Amerykanom na ręce prezydenta USA Calvina Coolidge'a dla uczczenia 150-lecia Niepodległości Stanów Zjednoczonych. Zawiera pozdrowienia i podpisy przedstawicieli wszystkich szczebli władz II Rzeczypospolitej, duchownych, wojskowych, przedsiębiorców, naukowców oraz ok. 5,5 miliona podpisów uczniów szkół polskich. 

Podpis mojego Dziadziusia widnieje w tomie 10 jako ucznia II klasy Gimnazjum OO. Jezuitów w Chyrowie.

Skany «Deklaracji» udostępnione zostały na stronach internetowych Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych.


--
Ilustracja: 
Mieczysław Boduszyński — Polska Deklaracja o Podziwie i Przyjaźni dla Stanów Zjednoczonych / Polish Declarations of Admiration and Friendship for the United States 1926, t. 10 © Library of Congress

[P] 30.01.2019











Paweł Adamowicz, zabójstwo, Wszechcichość, sens ciszy, zrozumieć ciszę, wsłuchać się w ciszę, wiersz, Aleksander Bąk,  interpretacja wiersza, Johann Goethe, Über allen Gipfeln ist Ruh, Ein Gleiches,


Gdy pośród szczytów
Nastanie cisza,
Leśnych wierzchołków
Szmer nie porusza,
Zamarły głos
Ptactwa w gęstwinie
Zapewni Cię, iż nas nie minie
Podobny los.


--
Wszechcichość, Aleksander Bąk 2019 — interpretacja wiersza Ein gleichesJohanna Wolfganga von Goethe 1780
Über al­len Gip­feln
Ist Ruh',
In al­len Wip­feln
Spürest du
Ke­inen Hauch;
Die Vögele­in schwe­igen im Wal­de.
War­te nur, bal­de
Ru­hest du auch 

Ilustracja:

Gniazdo bielika — ukryta kamera (zrzut ekranowy) 15.01.2019, dabasdati.lv

Projekt: Latvijas Ornitoloģijas biedrība / Latvijas Dabas fonds © dabasdati.lv


[P] 16.12.2018










Rajd Dakar, Sebastian Rozwadowski, Benediktas Vanagas, GF Team Pitlane, kombinezon rajdowy Rozwadowski, orzeł biały,  projekt, Aleksander Bąk

Czy wiecie, że…


— Sebastian Rozwadowski, polski pilot litewskiego zespołu rajdowego General Financing Team Pitlane, wystartował w Rajdzie Dakar 2019 w kombinezonie z Orłem Białym mojego autorstwa?

Załoga Benediktas Vanagas / Sebastian Rozwadowski jedzie w tegorocznej edycji rajdu w Peru samochodem Toyota Gazoo Racing Hilux z numerem 330.


Rajd Dakar, Sebastian Rozwadowski, Benediktas Vanagas, GF Team Pitlane, kombinezon rajdowy Rozwadowski, orzeł biały,  projekt, Aleksander Bąk


Rajd Dakar, Sebastian Rozwadowski, Benediktas Vanagas, GF Team Pitlane, kombinezon rajdowy Rozwadowski, orzeł biały,  projekt, Aleksander Bąk


Cieszy mnie, że orzeł tak się spodobał, iż niezmiennie widnieje na kombinezonie Sebastiana Rozwadowskiego. Jeszcze bardziej cieszyć mnie będzie, gdy załoga nie tylko szczęśliwie dotrze do mety, ale także ukończy rajd z lepszym wynikiem niż poprzednio.

Trzymam kciuki i oczywiście czekam na autograf po powrocie.


--
Zdjęcia: 
Orzeł Biały — kombinezon rajdowy Sebastiana Rozwadowskiego, materiały prasowe © General Financing Team Pitlane
Start podium — relacja online: dakar.com
Załoga GF Team Pitlane — materiały prasowe © General Financing Team Pitlane

[P] 07.01.2019











3 Króli, Objawienie Pańskie, trzech Mędrców ze Wschodu, Mesjasz, Żydzi mesjańscy,


Trzech Króli


Jakoś tak „dziwnie” zdarzało się, iż przy okazji chrześcijańskich świąt — najczęściej tuż przed Niedzielą Zmartwychwstania — prasa światowa ogłaszała kolejne rewelacje dotyczące np. odnalezienia ossuarium z kośćmi Jezusa albo zaginionej ewangelii z dowodami na małżeństwo Jezusa z Marią Magdaleną itp.

6 stycznia przypada Epifania, czyli Uroczystość Objawienia Pańskiego. W tradycji chrześcijańskiej jest to jedno z 3 wydarzeń objawienia się Mesjasza: pokłon trzech mędrców, chrzest w Jordanie oraz wesele w Kanie Galilejskiej. Przybycie do Jerozolimy trzech pielgrzymów ze Wschodu — domniemanych mędrców lub królów-kapłanów — wiązało się z zapowiedzią narodzenia nowego króla żydowskiego. Znakiem przyjścia na świat miała być gwiazda, która też wskazała miejsce Jego narodzin — Betlejem.

W wykładni katechetycznej „pokłon 3 Mędrców ze Wschodu” stanowi nie tylko symbol uznania Jezusa za zapowiedzianego w pismach żydowskiego Króla-Mesjasza, ale także zapowiedź, iż Jego Dobra Nowina o Zbawieniu nie ograniczy się wyłącznie do Żydów, ale skierowana będzie do wszystkich — także pogan.* O ile jednak w powszechnym przekonaniu „nawrócenie” pogan uznane zostało za możliwe, o tyle uznanie Jezusa za Mesjasza przez Żydów do dziś wydaje się nieprawdopodobne, a już na pewno graniczące z cudem.

Dlatego przy tej okazji pozwolę sobie przywołać świadectwa Żydów, którzy uwierzyli, że Jezus jest jednak Mesjaszem (można włączyć tłumaczenie na język polski):**











Tym, którzy wolą sięgnąć po książkę polecam dwie autorstwa Eugenio Zollego (Izraela Zollera), byłego Naczelnego Rabina Rzymu, a z urodzenia Żyda spod Lwowa
  • Nazarejczyk
  • Byłem rabinem Rzymu.


--
Mędrcy, Katechizm Kościola Katolickiego, KKK 528
** I met Messiah, oneforisrael.org

Ilustracja:

Pokłon Trzech Mędrców, Psałterz Stuttgardzki © Würtembergische Landesbibliothek


[P] 06.01.2019












Zawartość b!oga z roku 2018 dostępna w zakładce b!2018-2.