projektowanie herbów, projekt herbu, projekt flagi, projekt sztandaru, projektowanie heraldyki samorządowej, heraldyka, weksylologia, nowe symbole samorządu



Heraldyka samorządowa — oferta specjalna dla JST


Dla tych gmin, miast oraz powiatów, które są zainteresowane pozyskaniem lub odnowieniem swoich symboli, przygotowana została specjalna oferta z okazji 30-lecia odnowienia samorządu terytorialnego w Polsce. Standardowa oferta na projekt nowych symboli tożsamościowych — herbu, flagi, pieczęci, sztandaru (lub ich restylizacji) — poszerzona została o specjalistyczne opracowanie z zakresu grafiki użytkowej.

Wieloletnie osobiste doświadczenie projektowe — w szczególności znaków graficznych i systemów tożsamości wizualnej — w połączeniu z kontynuacją rodzinnej tradycji projektowania Jerzego Bąka (ojca), gwarantują, że projekty symboli JST wykonywane są nie tylko zgodnie z zasadami heraldyki i weksylologii, ale przede wszystkim zgodnie ze sztuką profesjonalnego projektowania graficznego.

Takiej oferty trudno szukać u „projektujących” heraldyków i weksylologów w Polsce.

Przedstawicieli urzędów zapraszam do bezpośredniego kontaktu telefonicznego lub skorzystania z formularza.





• • •






powiat leski, nowy herb powiatu leskiego, Lesko 550 lecie, projekt herbu Aleksander Bąk, symbole samorządowe, herb, flaga, heraldyka, weksylologia, dobry projektant herbów


Nowy herb zgodny z lokalną tradycją historyczną



18 maja Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pozytywnie zaopiniował projekt symboli powiatu leskiego.1 Podstawą decyzji była uchwała Komisji Heraldycznej w sprawie projektu herbu, flag, banneru, sztandaru i pieczęci powiatu leskiego, uznanych za zgodne z zasadami heraldyki, weksylologii i miejscowej tradycji historycznej.2


Powiat leski, zlokalizowany w południowo-wschodniej części województwa podkarpackiego, jako jedyny z powiatów nie posiadał swoich symboli tożsamościowych. Z uwagi na to przygotowane zostało przeze mnie opracowanie historyczno-heraldyczne, stanowiące podstawę merytoryczną dla projektu nowych symboli samorządu.3


Obszar współczesnego powiatu leskiego związany jest z historycznym terytorium Ziemi Czerwieńskiej, która wchodziła w skład państwa wczesnopiastowskiego Mieszka I. Stanowiła strategiczne miejsce na trasie głównych szlaków handlowych ówczesnej Europy — od Andaluzji po Morze Czarne i dalej do Azji oraz ze Skandynawii do Konstantynopola. Jej głównymi ośrodkami były Grody Czerwieńskie, wśród których wymieniany był m.in Przemyśl i Czerwień. 


Ziemie należące do „Lachów” zagarnięte zostały w roku 981 przez księcia kijowskiego Włodzimierza Wielkiego, co potwierdza zapis staroruskiego latopisu Nestora:

  • W leto 6489 ide Wołodimer’ k Liachom’ i zaja grady ich: Peremyszl’, Czerwien’, i iny grady jeże sut’ do sego dnie pod’ Rusiu.4 

Ziemię Czerwieńską odzyskał w roku 1018 Bolesław Chrobry. W 1031 roku Jarosław Mądry ponownie przyłączył ją do Rusi Kijowskiej. Odzyskana przez Bolesława Szczodrego, podczas wyprawy kijowskiej (1069), została utracona na rzecz Księstwa Halicko-Wołyńskiego (1080), by pozostawać pod władaniem książąt ruskich do pierwszej połowy XIV wieku. W tym też czasie prawdopodobnie pojawia się określenie «Ruś Czerwona»


W roku 1340 ziemie Rusi Czerwonej zostały odbite przez Kazimierza Wielkiego i przyłączone do Królestwa Polskiego. Po jego śmierci oddane przez Ludwika Węgierskiego w roku 1372 pod zarząd księciu Władysławowi Opolczykowi. W 1378 roku wcielone zostały do Królestwa Węgier. W 1387 roku królowa Jadwiga, jako spadkobierca Ludwika Węgierskiego, włączyła Ruś Halicko-Włodzimierską do Korony Królestwa Polskiego.


Pierwotny podział terytorialny Rusi Czerwonej, oparty na strukturze okręgów grodowych (wołości), przekształcił się w XV wieku w system okręgów (powiatów) grodowych, administrowanych przez starostów. Ustanowione wówczas województwo ruskie składało się z czterech ziem: sanockiej, przemyskiej, lwowskiej i halickiej. 


W ramach XVI wiecznego podziału administracyjnego I Rzeczypospolitej, w skład należącego do prowincji małopolskiej województwa ruskiego wchodziły: ziemia chełmska, halicka, lwowska, przemyska oraz sanocka. Ziemię przemyską stanowiły powiaty przemyski, przeworski, samborski, drohobycki oraz stryjski. Ziemia sanocka była tożsama terytorialnie z powiatem sanockim.


W 1772 roku ziemie południowej Małopolski zostały zagarnięte pod zabór austriacki. Nowy podział terytorialny oparty został na cyrkułach, w skład których wchodziły powiaty. W roku 1782, pod zmienioną nazwą Lisko, stało się przejściowo siedzibą władz cyrkułu, który przeniesiono do Sanoka w roku 1784. Od 1855 roku było siedzibą powiatu. 


W 1867 roku w ramach nowego podziału administracyjnego Królestwa Galicji i Lodomerii powstał powiat liski, z siedzibą starostwa w Lisku, który utrzymał się do roku 1918. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w roku 1918 ziemie powiatu liskiego weszły w skład województwa lwowskiego. Od roku 1931 przywrócono miastu nazwę Lesko, a powiatowi — leski


Współczesny powiat leski utworzony został w roku 2002 z części powiatu bieszczadzkiego i wchodzi w skład województwa podkarpackiego.



herby powiatów województwa podkarpackiego, projekt herbu powiatu leskiego Aleksander Bąk


Na podstawie analizy źródłowej uznano, że dla ustalenia znaku powiatu leskiego właściwym będzie nawiązanie do historycznej tradycji heraldycznej ziemskich powiatów sanockiego i przemyskiego. Dla pełnego zrozumienia symboliki niezbędne było sięgnięcie do jej najwcześniejszych źródeł historycznych.


Za źródło lokalnej tradycji uznać należy historię Ziemi Czerwieńskiej. Nie bez znaczenia jest bowiem fakt, że właśnie na tym obszarze pojawił się w polskiej symbolice ziemskiej symbol dwugłowego orła. Choć znak, który stanowił efekt ponad 200 letniego pozostawania Ziemi Czerwieńskiej pod władzą książąt ruskich, był niejako „obcy” to został zachowany w heraldyce ziem należących już do Królestwa Polskiego.


Symbol dwugłowego orła także na Rusi nie miał charakteru rodzimego, lecz był proweniencji orientalnej. Wizerunek dwugłowego ptaka pojawił się bowiem ponad 3.500 lat temu na obszarze państwa Hetytów w Azji Mniejszej, mając swoje wcześniejsze źródła w cywilizacji babilońskiej i sumeryjskiej. Do średniowiecznej Europy dotarł za pośrednictwem cesarstwa Bizantyńskiego, a w szczególności dynastii Paleologów, pochodzących z Frygii w Azji Mniejszej.


Styczność ziem ruskich z obrębem kulturowym Bizancjum notowana była od wczesnego średniowiecza. Relacje te dotyczyły nie tylko kontaktów handlowych, militarnych, czy też religijnych, ale także mariaży władców ruskich z księżniczkami cesarstwa bizantyńskiego. Wielce prawdopodobne jest zatem, że wizerunek dwugłowego orła mógł trafić na tereny Rusi Czerwonej w roku 1199 wraz z małżeństwem księcia halickiego Romana Mścisławowicza z Anną-Eufrozyną — księżniczką bizantyńską z dynastii Paleologów


Jego syn, książę Daniel Halicki, dokonał w roku 1245 zjednoczenia Rusi Halicko-Wołyńskiej, a w roku 1253 roku został koronowany na króla Rusi przez legata papieża Innocentego IV. Swój gród stołeczny umieścił w Chełmie. Latopis Halicko-Wołyński, przedstawiając wydarzenia na ziemiach Halicza i Wołynia w XIII wieku, przywołuje fakt zbudowania w pobliżu zamku chełmskiego wieży lub kamiennej kolumny z przedstawieniem dwugłowego orła. Może to sugerować, iż dwugłowy orzeł był „macierzystym” znakiem rodowym króla.






Jeśli zatem źródłem dla wywiedzenia znaku powiatu miała być szeroko rozumiana tradycja lokalna to w kontekście obecności symboliki dwugłowego orła na ziemi sanockiej i przemyskiej należało sięgnąć właśnie do tego okresu historycznego. Warto też przypomnieć, że miasta Sanok i Przemyśl otrzymały miejskie prawo magdeburskie z rąk książąt ruskich w XIV wieku. O ile jednak Przemyślowi nadał prawo książę Lew Juriewicz (1320) z ruskiego rodu Romanowiczów, to już Sanokowi prawa przydał książę Jerzy II — czyli Bolesław Trojdenowicz z linii Piastów mazowieckich (1339).


Odzyskanie Ziemi Czerwieńskiej przez Kazimierza Wielkiego dla Królestwa Polskiego, a w konsekwencji późniejsze przejęcie Rusi Halickiej przez Jagiellonów, nie doprowadziło do zatarcia wcześniejszej symboliki. Co więcej, można uznać za wielce prawdopodobne, że osobisty wpływ na barwy znaków Rusi Halickiej, w tym także ziemi sanockiej i przemyskiej, mógł mieć zarządca Rusi Halickiej w latach 1372-78 — książę Władysław Opolczyk. Można zatem postawić tezę, że błękitno-złote barwy, uznawane powszechnie za „ukraińskie”, mają całkiem piastowsko-opolską proweniencję.



książę Władysław Opolczyk, herb i pieczęć, projekt herbu powiatu leskiego © Aleksander Bąk



Wedle zapisu w Rocznikach autorstwa Jana Długosza, wyliczających chorągwie wojsk polskich uczestniczące w bitwie pod Grunwaldem, rycerstwo ziemi przemyskiej miało występować pod znakiem o płacie błękitnym z dwugłowym orłem żółtym. Podobnie opisywał Długosz herb ziemi przemyskiej w swoich Klejnotach — jako orła dwugłowego żółtego, w koronach tejże barwy w polu błękitnym. Jednakże chronologicznie wcześniejszy opis znaku ziemi przemyskiej, umieszczony w Kodeksie Działyńskich I, opisuje żółtą barwę orła, natomiast pola tarczy jako czerwoną. Taki też wzór znaku ziemi przemyskiej — orzeł żółty na czerwonym polu — powtarza wersja manuskryptu przechowywana w Bibliotece Watykańskiej.


Opis złotego dwugłowego orła na czerwonym polu jest zgodny z najwcześniejszym przedstawieniem herbu ziemi przemyskiej, dwugłowym orłem złotym na czerwonym polu tarczy, umieszczonym na tablicy z zespołem heraldycznym — herbami ziemskimi Rzeczypospolitej — we wzorcowej wersji Statutu Łaskiego z roku 1505, przeznaczonej wyłącznie dla kancelarii królewskiej Aleksandra Jagiellończyka. Jest to egzemplarz pergaminowy, zabezpieczony pieczęcią koronną przed możliwością usunięcia lub wprowadzenie jakichkolwiek zapisów.



Herby ziemskie Rzeczypospolitej, zespół heraldyczny, Statut Łaskiego AGAD


Jednakże w drukowanym także na pergaminie egzemplarzu przeznaczonym dla najwyższych urzędników królestwa, zachowanym w zbiorach biblioteki Tarnowskich w Dzikowie, herb ziemi przemyskiej ukazany został z błękitnym wybarwieniem tarczy oraz dwugłowym orłem barwy białej. Brak konsekwencji w odtwarzaniu barw herbu ziemi przemyskiej uwidacznia także przechowywany w Bibliotece Narodowej jeden z zachowanych 150 egzemplarzy drukowanych na papierze, gdzie herb podobnie jak wersja królewska ma czerwone wybarwienie pola, a dwugłowy orzeł jest złoty.


herby Ziemi Przemyskiej



Kolejne przedstawienia herbu ziemi przemyskiej wraz z jego opisem zamieszczają najważniejsze dzieła ówczesnej epoki:

  • herbarz Bartosza Paprockiego z roku 1578 — Przemyska ziemia nosi Orła złotego o dwu głowach w polu błękitnym;
  • Kronika Polska Joachima Bielskiego z roku 1597 — Ziemia Przemyska / ktora nosi na chorągwi swey Orła o dwu głowach w Koronie / na błękitnym polu.

Do katalogu przedstawień herbu ziemi przemyskiej zaliczyć należy także zespoły heraldyczne w publikacjach Josta Decjusza Contenta z roku 1521 i Marcina Bielskiego Kronika Świata z roku 1564, a także Marka Ambrożego Arma Regni Poloniae z roku 1562 oraz Kronikę Sarmacji Europejskiej z roku 1578 Alexandra Guagniniego, która opisuje wizerunek heraldyczny jako koronowanego złotego orła dwugłowego w błękitnym polu.


W przeciwieństwie do ziemi przemyskiej, herb współczesnej mu ziemi sanockiej nie został utrwalony opisowo i wizualnie w najwcześniejszych dokumentach. Czyni to dopiero dużo późniejsza Kronika Polska Kaspra Niesieckiego z roku 1728, która wymienia go opisie herbu ziemi przemyskiej:

  • Ziemia Przemyska liczy dwa Powiaty, Przemysłski y Przeworski. Herb iey Orzeł o dwu głowach, ktore iedna Korona otacza w polu błękitnym. Sanocka tymże się herbem sczyci.


O ile zatem kwestia samego przedstawienia godła heraldycznego nie podlega dyskusji to już w zakresie jego kolorystyki występują znaczące różnice w wybarwieniu:

  • pole tarczy czerwone z orłem złotym
  • pole tarczy błękitne z orłem złotym
  • pole tarczy błękitne z orłem białym (srebrnym).

Zgodne z wytycznymi I Krakowskiego Kolokwium Heraldycznego, uznającymi za słuszne wywodzenie znaków powiatów z historycznych symboli ziemskich, złożeniem wyjściowym dla opracowania znaku powiatu leskiego było wykorzystanie heraldycznej zasady tzw. „uszczerbienia” historycznego godła. Uszczerbienie może być różnorodne — poprzez odjęcie elementu godła, jego odmianę lub zwielokrotnienie oraz dodanie symbolu związanego z lokalną tradycją historyczną.



herby powiatów, powiat przemyski, powiat przeworski, powiat brzozowski, powiat sanocki, powiat bieszczadzki, powiat leski projekt herbu Aleksander Bąk


Nawiązanie do historycznego godła ziemi sanockiej i przemyskiej jest już obecne w herbach powiatów sąsiadujących z leskim:

  • przemyskiego — srebrny orzeł dwugłowy pod złotą koroną na błękitnym tle;
  • przeworskiego — srebrny orzeł dwugłowy pod złotą koroną na błękitnym tle;
  • brzozowskiego — uszczerbiony złoty półorzeł dwugłowy pod złotą koroną.
  • sanockiego — złoty orzeł dwugłowy pod złotą koroną na błękitnym tle.

Jedynie powiat bieszczadzki odwołał się do herbu dawnej ziemi ruskiej i województwa lwowskiego — złotego lwa wspiętego — poprzez jego uszczerbienie (usunięcie skały). Odmieniona została natomiast barwa pola tarczy z błękitnej na czerwoną.


Dla znaku powiatu leskiego należało znaleźć takie rozwiązanie, które połączyłoby miejscową tradycję heraldyki ziemskiej z potrzebą wyróżnienia spośród symboli heraldycznych sąsiednich jednostek samorządowych. Jako uzasadnione heraldycznie uznano zatem uszczerbienie wizerunku historycznego godła ziemi sanockiej / przemyskiej — dwugłowego orła — poprzez odjęcie jego nóg oraz ogona. O ile bowiem obecne powiaty sanocki i przemyski oraz przeworski, mogą korzystać z „prawa” sukcesji heraldycznej niejako wprost, stosując pełne wyobrażenie godła, o tyle powiat leski, jako częściowy sukcesor ziemi sanockiej i przemyskiej, może nawiązać do wizerunku godła poprzez jego uszczerbienie.


Herb powiatu leskiego stanowi zatem stylizowany wizerunek uszczerbionego godła ziemi sanockiej / przemyskiej — srebrnego (białego) dwugłowego orła pod złotą koroną. Wizerunek orła uszczerbiono poprzez odjęcie nóg oraz ogona. Za element wyróżniający uznano falowaną wstęgę, nawiązującą do rzeki San. Symbol ten stanowi odwołanie do lokalnego dziedzictwa naturalnego oraz podkreśla historyczne znaczenie rzeki, której dolina była miejscem kolonizacji, prowadzonej w XIV і XV wieku w szczególności przez dwa rody — Kmitów oraz Balów. Złote wybarwienie wstęgi stanowi heraldyczne udostojnienie symbolu.


Blazon herbu powiatu leskiego brzmi następująco:

W błękitnym polu pod złotą koroną
uszczerbiony srebrny orzeł dwugłowy o złotym orężu,
pod którym złota falowana wstęga w pas.


herb powiatu leskiego projekt Aleksander Bąk



--

1. Pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2020 r.

2. Uchwała Komisji Heraldycznej z dnia 12 marca 2020 r.

3. Symbole powiatu leskiego — Studium historyczno-heraldyczne © 2019 Aleksander Bąk

4. Powieść minionych lat, Latopis Ławrientiewski, Zbiór t. I., Leningrad 1926-1928


Ilustracje:

• krajobraz © Marcin Zysk / Pixabay

• mapa heraldyczna powiatów województwa podkarpackiego © Aleksander Bąk

• godło dynastii Paleologów — Wikipedia / W. Łobaczow

• wieża w Stołpiu — WIkipedia / Luin

• herb księcia Władyslawa Opolczyka — herbarz Bergshammer

• pieczęć księcia Władysława Opolczyka — F. A. Vossberg, Siegel des Mittelalters, Berlin 1854 © PAN Biblioteka Kórnicka

• zespół heraldyczny — Statut Łaskiego 1505 © AGAD

• herb ziemi przemyskiej — Statut Łaskiego z Biblioteki Dzikowskiej © BN

• herb ziemi przemyskiej — Statut Łaskiego © BN

• herby powiatów przemyskiego, przeworskiego, brzozowskiego, sanockiego i bieszczadzkiego — Wikipedia

• projekt herbu powiatu leskiego © 2019 Aleksander Bąk


[P] 22.07.2020





• • •





Kokarda Narodowa, polskie symbole narodowe, 3 Maja, polska flaga, barwy biało-czerwone, godło Polski Aleksander Bąk
Kokarda narodowa, 3 Maja, Dzień Flagi, Wielka Majówka, herb Polski projekt Aleksander Bąk
Kokarda Narodowa, polskie symbole narodowe, 3 Maja, polska flaga, barwy biało-czerwone, godło Polski Aleksander Bąk


Niedługo świąteczna Majówka — a zatem…




Już w najbliższy weekend okazja do świątecznego cieszenia się polskimi symbolami. W sobotę Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, a w niedzielę Święto 3 Maja. Z tej okazji warto zatem przygotować sobie Kokardę Narodową w kanonicznej formie oraz właściwym układzie barw. Dla zainteresowanych poniżej prosta instrukcja wykonania polskiej kokardy:


Polska Kokarda Narodowa, instrukcja wykonania Kokardy Narodowej, jak zrobić Kokardę Narodową Aleksander Bąk





A dla tych milusińskich „co w domu się nudzą” — polskie symbole narodowe w kolorowance dla dzieci w pliku do pobrania:


Polskie symbole narodowe, polskie godło, herb Polski, Orzeł Biały, kolorowanka symbole Polski, Aleksander Bąk, jaki znak Twój?







Uwaga! Opracowanie udostępnione zostaje na potrzeby użytku prywatnego na następujących zasadach:
  • dozwolone jest wykorzystanie jedynie w oryginalnej postaci, bez możliwości tworzenia tzw. utworów zależnych — przerabiania lub częściowego wykorzystywania grafik;
  • niedozwolone jest rozpowszechnianie publiczne — w szczególności w internecie — bez uprzedniego uzyskania zgody autora;
  • bezwzględnie zakazane jest użycie opracowania w całości lub częściowe dla celów komercyjnych.


--

Kokarda Narodowa — foto © 2011 Aleksander Bąk

Jak zrobić Kokardę Narodową — opracowanie © 2011 Aleksander Bąk

Polskie symbole narodowe — opracowanie © 2015 Aleksander Bąk


[P] 27.04.2020





• • •





Anna Boduszyńska-Bąk, Otoczenie, wiersze, poezja, Bąk Ordynacja


Dla tych, którzy już wszystko z półek swojej domowej biblioteczki wyczytali, tomik wierszy Anny Boduszyńskiej-Bąk — prywatnie mojej Mamy — dostępny w internetowej księgarni jako ebook lub wydanie papierowe. Zapraszamy:


--
Anna Boduszyńska-Bąk urodziła się w 1944 roku w majątku Chojno Nowe (województwo lubelskie). Rodzinny dom opuściła wraz z rodzicami — Janiną i Mieczysławem Boduszyńskim (żołnierzem AK) — oraz dwojgiem rodzeństwa (Mieczysławem i Aleksandrą), uciekającymi przed sowieckim terrorem.

Od 1948 roku zamieszkała w Poznaniu. Absolwentka Liceum Plastycznego oraz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Poznaniu. Studiowała na wydziale Architektury Wnętrz i Malarstwa Grafiki i Rzeźby. Dyplom uzyskała w 1969 roku w pracowni malarstwa prof. Eustachego Wasilkowskiego oraz gobelinu prof. Magdaleny Abakanowicz. 
Autorskie gobeliny uczestniczyły w latach 1972–1980 w wystawach tkaniny unikatowej w Polsce (Gdańsk, Łódź, Leszno, Katowice, Wrocław, Gorzów, Poznań, Warszawa, Kowary) oraz za granicą (Brno, Aix-les-Bains, Tuluza, Lille, Grasse, Lyon, Hawr). Po 13 grudnia roku 1981 wycofała się z oficjalnego życia artystycznego. 

Debiut literacki miał miejsce w 1998 roku pod pseudonimem Anna Bochyńska.
Mąż — Jerzy Bąk, synowie — Aleksander, Wojciech i Mieczysław.
Ilustracje: 
• Otoczenie — okładka tomiku wierszy © BĄK+Ordynacja / Wojciech Bąk (na okładce kadr tkaniny „Otoczenie” 1977)

[P] 14.09.2017

Ilustracje: 
• Otoczenie — okładka tomiku wierszy © BĄK+Ordynacja / Wojciech Bąk (na okładce kadr tkaniny „Otoczenie” 1977)

[P] 18.04.2020





• • •





Aleksander Bąk, projekt, projektowanie herbów, projekt logo, projekt znaku graficznego, portfolio, herb, flaga, symbole samorządowe, godło Polski, nowe godło, Orzeł Biały


W rzeczy samej — w życiu warto robić to, co się lubi. Pod warunkiem oczywiście, iż wie się jak i… że się żyje :) 

Przyznaję bowiem, że codzienność nie ułatwia życia wedle przyjętego założenia, a wręcz stara się udowodnić, iż jest to po ludzku niemożliwe. Jeśli człowieka nie zwali z nóg wirus niewiadomego pochodzenia to niezbędny do pracy sprzęt skutecznie dowiedzie złośliwości rzeczy martwych. Jak nie stanie w poprzek konfrontacja intelektualna to kłodę pod nogi rzuci ograniczenie administracyjne. Wypada mi zatem przy tej okazji zaświadczyć, że wyłącznie dzięki Opatrzności oraz dobrym ludziom mogę kolejny rok służyć swoją kreatywnością. Deo gratias!

Co zatem udało się w pierwszym kwartale roku 2020 powołać do istnienia w mojej przestrzeni autorskiej? Nowe znaki dla swoich działań wizerunkowych otrzymali znakomici specjaliści — małżeństwo psychologów, doradca technologiczny oraz mistrz wypieku pieczyw i ciast wedle staropolskich receptur. Oby służyły im jak najlepiej.


Projektowanie znaków graficznych Aleksander Bąk, logo, logotyp, projektowanie herbów, heraldyka, symbole samorządowe, identyfikacja wizualna,


Powstał też znak jubileuszowy dla zaprzyjaźnionego miasta. Miejmy nadzieję, że do lata minie w Polsce wszechświatowa „plaga” i będzie można dokonać jego oficjalnej prezentacji. Wspólne wzniesienie świątecznego toastu czeka. 

W obszarze autorskiego projektowania symboli jednostek samorządu terytorialnego, opracowane zostały nowe herby i weksylia dla kolejnych samorządów — powiatu oraz trzech miast. Dla których? To się okaże, gdy opuszczą „czyściec” Komisji Heraldycznej. Żywię nadzieję, że nie będzie to długo trwało, bo na siatkach konstrukcyjnych wykreślane są już następne.


Projektowanie herbów samorządowych Aleksander Bąk, heraldyka, symbole samorządowe, projekt herbu i flagi, projektowanie logo, logotyp, identyfikacja wizualna


--

Ilustracje:
• Oko w oko z orłem © Aleksander Bąk
• Foundry Tooling Weber — znak graficzny © Aleksander Bąk
• Bliskie Pomoce — znak graficzny © Aleksander Bąk
Bany — To Nie Piekarnia! — znak graficzny © Aleksander Bąk

[P] 15.04.2020